Hieperdepiep.....Hyves!: Hieperdepiep....Hyves!!

Hieperdepiep.....Hyves!: Hieperdepiep....Hyves!!: "Het valt op, steeds vaker, dat jonge mensen verslingerd zijn aan Hyves. Wat is daar mis mee, dan? Eigenlijk niets, maar...Zelf heb ik ook Hy..."

Hieperdepiep....Hyves!!

Het valt op, steeds vaker, dat jonge mensen verslingerd zijn aan Hyves. Wat is daar mis mee, dan? Eigenlijk niets, maar...Zelf heb ik ook Hyves. Er valt niet veel te beleven onder mijn 'vrienden.' Juist daar zit 'm de kneep! 'Vrienden!' Hyves ervaar ik als een surrealistische wereld die zo zijn eigen leven leidt. Er worden over en weer contacten gelegd met soms mooie gevolgen, maar ook is vaak de teleurstelling van de gezichten af te lezen als er niet wordt gereageerd op een krabbel of uitnodiging. Wat ontbreekt aan Hyves is het tastbare contact. Oogcontact, het schudden van een hand, een klap op de schouder, een knipoogje.Juist dat is wat mij enige zorgen baart. Het aan de kant zetten van mensen is een simpele handeling geworden zonder emotionele gevolgen voor de dader, die wel een slachtoffer achter laat. Het is gelukkig niet meer zo dat ik mij strijdbaar opstel tegenover Hyves. Integendeel, ondanks alle goed gemeende adviezen valt mij ook op dat er niemand luistert naar de raad van de oudere generatie. Mijn mening over Hyves? Het is een sport, maar dan wel zonder beweging en met veel emotie.